Алесь Разанаў

Сiнiя людзi

Крышыцца пад нагамi зашэрхлы снег        Цямнеюць ямы з вадою.        Сакавiцкая ноч: хаты, i вокны, i вулiцы, ды -- без нiкога.

Бязлюддзе ў маёй душы, бязлюддзе -- у свеце.

I толькi хiстаюцца нада мною прадвеснiя дрэвы,

i толькi бягуць па небе аблокi,        i толькi iмчыць кудысьцi месяца сiнi човен, а ў iм сядзяць сiнiя людзi.

да вокладкi

да зместу

Аесь Разанаў

4 + 4 + 4. Svenska Institutet, 1999.