Сiлла Науман

Багацце жыцця Урыўкi з рамана «Хвалi, Альма, хвалi». Пераклад Рыгора Барадулiна.

*  *  *

Ля ўзбочыны дарогi, неспадалёку ад паселiшчы, ляжаў дохлы сабака. Цела ягонае здзяўбалi птушкi ды патачыла жамярка. На мейсцы вачэй зеўрылi чорныя дзiркi. Хвост нерухома застыў, скiраваны ўгору, быццам у хвiлiну смерцi сабака радасна вiхляў iм. Бруха на спякоце разадзьмулася ад газаў.

Гэтая падаль апаганьвала, псавала пыльную ўзбочыну. Сабаку, вераемна, задавiлi, калi ён бег да паселiшча. Жыццё ягонае абарвалася на самым павароце камянiстае дарогi. Неўтаймоўны хвост запынiўся. Пустыя вачнiцы зеўрылi. Люсi йшла наперадзе ад мяне. Абутыя ў сандалi босыя ногi слiзгалiся па камянях. Яна ўздымала пыл. Я бачыла яе ў воблаку пылу. Бачыла, як напружваюцца й расслабляюцца iкраножныя цяглiцы, як выразна акрэслiваюцца жылы пад каленькамi, выпiраючы, нiбыта на стройных ножках дзяўчынкi. Я глядзела на яе. Яна йшла сама па сабе, быццам за ёю нiкога не было.

да вокладкi

да зместу

Сiлла Науман

4 + 4 + 4. Svenska Institutet, 1999.