 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
Серж Мiнскевiч |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Клоця |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Аднойчы дзеўчына зачапiлася зубамi за гзымс майго балкона. Вецер яе туды-сюды верцiць, а зубы яе глыбока ў бетон увайшлi. Ледзьве выцягнуў. |
|
|
|
|
-- Клацiльда, -- сказала яна, -- Можна Клоця. Зяхнула вось вышэй паверхам. |
|
|
|
|
-- Нiчога, з кiм не здараецца. |
|
|
|
|
-- Iншая даўно б разьбiлася. А я... Казала мацi, пайдзi да артадонта, выправi прыкус. Не пайшла... -- яна магутна задыхала, -- Я гатова аддзячыць... |
|
|
|
|
Ейныя вочы, як дзьве ўлонкi, пачалi ўцягваць маю выяву, а потым мяне самога. Мае ногi адарвалiся ад падлогi, я паляцеў насустрач ейнага роту. |
|
|
|
|
-- Не! -- я пляснуўся на падлогу... -- Ня можу прыняць вашай падзякi... I ўвогуле, -- закрычаў я, -- мацi трэба слухаць!!! |
|
|
|
|
|
|
|
|
 |
да вокладкi |  |
да зместу |  |
Серж Мiнскевiч |  |
|
|
|
|
|
|
|
4
+ 4 + 4. Svenska Institutet, 1999. |
|
|
|
|
|
|
|
|