Кристофер Леандоер |
| Са
зборнiка «Стакгольмская хвароба» |
| Камунiстычны
манiфест, частка 2. |
Толькi калi я заплюшчваю вочы, мяне асляпляе святло. Мы залазiм пад коўдру, iншае неба ахiнае нас купалам сваёй даланi. Уздых, выдых. |
Снег iдзе ў цябе ў жываце, маёй адзiнай утопii. Мой сон адо толькi той, ды ўпадзi ў яго, няхай павекi сустрэнуцца аблачына да аблачыны. пакуль мы можам не адплюшчваць вочы, у вас няма нi шанцу. |
| да вокладкi | да зместу | Тэорыя |
| 4
+ 4 + 4. Svenska Institutet, 1999. |