Кенэт Клемэц |
| *
* * |
| выкрадзеным
ключом адмыкаеш дзверы ўваходзiш у цёмны самотны пакой, у iм сцярожка ўздымаешся з ложка з высокiм узлобкам, у лоб цалуеш сябе самога i бачыш: пакой раствараецца ў цёплым дажджы |
|
(нiхто цябе больш не разлучыць) |
| да вокладкi | да зместу | з кары ў яе твар... |
| 4
+ 4 + 4. Svenska Institutet, 1999. |