Рыгор Барадулiн |
| *
* * |
Рака, што пада мной смяялася, сплыла, разбiлася люстэрка, i толькi смех яшчэ гучыць у берагах зыбучых памяцi... |
| да вокладкi | да зместу | У цяперашнiм... |
| 4
+ 4 + 4. Svenska Institutet, 1999. |