Алесь Туровiч |
| *
* * |
| Ён
маўчаў i прыслухоўваўся, Каб маўчаць надалей бясконца. Яго маўчанне паглынала ўсе гукi, Як цемра паглынае святло. Кожны гук рабiўся Бясконца далекай зоркай. Нарэшце, ён пазяхнуў, i Нарадзiўся новы сусвет. Той, хто яго пачуў, зноў стаў атамам... |
| да вокладкi | да зместу | Алесь Туровiч |
| 4
+ 4 + 4. Svenska Institutet, 1999. |